دلیل اصلی چسب زدن بعد از عمل بینی، جمع شدن (کوچک شدن) پوست بر روی استخوان و غضروف زیر آن است.

این امر به‌ویژه در بیمارانی که پوستی نسبتاً ضخیم دارند، پس از جراحی زیبایی بینی و یا جراحی رینوپلاستی ثانویه بسیار مفید است. به‌ طورمعمول پس از عمل جراحی در این بیماران، مدتی طول می‌کشد تا پوست بینی جمع شده و موقعیت صحیح خود را پیدا کند. همچنین در این افراد احتمال تشکیل و تجمع بافت اسکار مابین پوست و استخوان / غضروف بینی بیشتر است. اگر قبل از آنکه پوست خود را جمع کند این اتفاق بیافتد، تجمع ناخواسته بافت اسکار می‌تواند از شکل‌گیری و جمع شدن پوست جلوگیری به عمل آورد.

در برخی موارد، تشکیل بافت ناخواسته اسکار، موجب ایجاد خطوط برجسته و برآمدگی‌هایی بر روی بینی می‌شود، که طبیعتاً نتیجه نهایی زیبایی بینی را تحت تأثیر قرار می‌دهد. یادگیری نحوه چسب زدن بینی بعد از عمل می‌تواند احتمال وقوع این عوارض ناخواسته را به حداقل ممکن برساند.

معمولاً، بهترین افراد برای استفاده از درمان جای زخم و اسکار دارای شرایط زیر هستند:

• علاقه‌مند به حذف جای زخم‌های واضح روی پوست خود هستند

• درباره این روش درمانی اطلاعات مناسب دارند

• سیگار نمی‌کشند
• از نتایج این درمان به خوبی مطلع می‌باشند
• وضعیت فیزیکی و روانی مناسب دارند
• انتظارات واقع بینانه درباره نتایج درمان دارند
• در صورت سیگاری بودن توانایی ترک سیگار برای شروع درمان و دوره ریکاوری را دارند
• ماریجوانا یا استروئید بافت ساز مصرف نمی‌کنند
• به مقدار زیاد الکل مصرف نمی‌کنند

شرایط مطرح شده فوق فقط بخشی از معیارهای مورد توجه جراح در هنگام بررسی مناسب بودن این درمان برای بیمار می‌باشد. به همین خاطر لازم است بیمار بطور دقیق درباره مناسب بودن این روش درمانی برای خود قبل از شروع درمان با پزشک صحبت نماید.

پیوند پوست، پیوند پانچ و جراحی فلپ شکاف‌های ایجاد شده برای پیوند پوست یا جراحی فلپ ممکن است به چند هفته یا چند ماه زمان برای ترمیم نیاز داشته باشند.

گاهی اوقات از بیمار خواسته می‌شود از پوشش تنگ محافظ و بانداژ برای مدت یک سال بر روی ناحیه تحت درمان استفاده کند.

گسترش بافت در این حالت بافت تحت درمان ممکن است حساس شود. همچنین لازم است بیمار از وارد کردن فشار به ناحیه تحت درمان برای مدت چند هفته خودداری کند.

زد پلاستی بخیه‌های کوچک استفاده شده برای این درمان با گذشت چند روز کشیده خواهند شد.

پس از عمل جراحی جای زخم و اسکار چه انتظاری می‌توان از نتایج درمان داشت؟

در صورتی که ناحیه تحت درمان بانداژ نشده باشد، لازم است بیمار چندین بار در روز این ناحیه را شستشو دهد. پس از هر بار شستشو، لازم است از پماد مخصوص همچون وازلین بر روی پوست استفاده شود. در این زمان لازم است مراقبت‌های کافی در ارتباط با ناحیه تحت درمان وجود داشته باشد. به این ترتیب احتمالاً بر روی ناحیه تحت درمان دلمه تشکیل شده و تا حدود ۱۰ روز در محل باقی می‌ماند. در صورت احساس ناراحتی در طول این مدت، می‌توان از داروهای مسکن خوراکی برای رفع مشکل استفاده کرد.

پیوند پانچ فرآیند ترمیم پوست جدید قرار داده شده در محل زخم به حدود هفت روز زمان نیاز دارد.

پیوند پوست و جراحی فلپ بیمار احتمالاً با مقداری ناراحتی پس از جراحی درمان جای زخم مواجه می‌شود. ایجاد ورم، کبودی، و قرمزی پوست پس از این درمان مسئله‌ای کاملاً عادی است. بخیه‌های استفاده شده برای این درمان پس از چند روز کشیده می‌شوند، اما بهبود پوست به مدت طولانی تر زمان نیاز دارد. معمولاً جراح به بیمار توصیه می‌کند از انجام فعالیت‌هایی که باعث وارد شدن فشار به ناحیه تحت درمان می‌شود، خودداری نماید.

استعمال و تزریق استروئید بیمار احتمالاً مشابه هر تزریق دیگر با اندکی ناراحتی در ناحیه تحت درمان مواجه می‌شود. پس از این درمان لازم است قرمزی و ضخامت جای زخم کاهش پیدا کند. همچنین احتمالاً لازم است این درمان با توجه به احتمال بازگشت جای زخم‌های کلوئید بر روی بیمار پس از چند سال تکرار شود.

گسترش بافت این روش با کبودی و ورم خفیف در ناحیه تحت درمان همراه است. بخیه‌های استفاده شده به این منظور معمولاً با گذشت یک هفته از تکمیل درمان کشیده می‌شوند.

زد پلاستی و تکنیک‌های مربوط به آن ناحیه درمان شده با این روش با بخیه‌های ریز بسته شده و این بخیه‌ها با گذشت یک هفته از درمان کشیده می‌شوند. مشابه اکثر موارد ایجاد شکاف در پوست، ناحیه تحت درمان ممکن است اندکی ورم کرده یا دچار کبودی شود.

پیوند پوست یک روش درمانی پیچیده است و برای انجام آن ممکن است به چند ساعت زمان نیاز باشد.

استعمال و تزریق داروی استروئید یک روش درمانی سریع است، اما احتمالاً لازم است در صورت تشکیل مجدد جای زخم‌های کلوئید، بر روی بیمار تکرار شود.

گسترش بافت می‌تواند به چند هفته تا چند ماه برای ایجاد کشیدگی کافی در پوست نیاز داشته باشد. در نهایت عمل جراحی کشیدن پوست بر روی زخم معمولاً در کمتر از یک ساعت انجام می‌شود.

زد پلاستی و تکنیک‌های مربوط به آن معمولاً به کمتر از نیم ساعت زمان برای جای زخم‌های کوچک و به کمتر از یک ساعت زمان برای سایر جای زخم‌ها نیاز دارد.

جای زخم ایجاد شده بر روی پوست می‌تواند بر اعتماد به نفس فرد تاثیر گذاشته یا ایجاد سانحه را برای بیمار یادآوری کند.

این شرایط همچنین می‌تواند توجه ناخواسته دیگران را به فرد جلب کند. جای زخم می‌تواند باعث ایجاد سوزش یا خارش (اغلب در مورد اسکارهای کلوئید) در محل ایجاد زخم شده و حتی محدودیت حرکتی برای فرد ایجاد کند. با وجودی که از بین بردن جای زخمنمی‌تواند بطور کامل ظاهر آن را محو کند، با این وجود می‌تواند تاثیر قابل توجه در کاهش ظاهر نامطلوب زخم داشته و به بازیابی اعتماد به نفس فرد کمک کند. گاهی اوقات ترمیم و تا حدی از بین بردن جای زخم حتی می‌تواند عملکرد محل تحت درمان را با کاهش سفتی پوست و نرم کردن آن بهبود بخشد.

موفقیت در اصلاح جای زخم اغلب به نوع جای زخم و اسکار ایجاد شده بر روی بستگی پوست دارد. بعضی از انواع اصلی اسکارها به شرح زیر هستند:

• اسکارهای آتروفیک، که نازک یا صاف هستند.
• اسکارهای هیپرتروفیک، که ضخیم، قرمز، و برآمده هستند و در لبه‌های زخم ایجاد می‌شوند.
• اسکارهای کلوئید، که ظاهری شبیه اسکارهای هیپرتروفیک دارند، اما این جای زخم‌ها ثابت بوده و در نواحی خارج لبه‌های زخم گسترش پیدا می‌کنند. اسکارهای کلوئید می‌توانند ملتهب شوند و اغلب با خارش یا سوزش همراه هستند.
• اسکارهای انقباضی، هنگامی ایجاد می‌شوند که بخش زیادی از پوست یک ناحیه از بدن از بین برود. به این ترتیب لبه‌های پوست باقیمانده کشیده شده و جمع می‌شود. در نتیجه این شرایط اغلب فرد با ایجاد محدودیت در حرکت تاندون‌ها یا عضلات زیر زخم مواجه می‌گردد.

در مورد عمل جراحی زیبایی بینی (رینوپلاستی) هرچند اغلب بیماران انتظار تشکیل جای زخم بر روی پوست خود را دارند، اما برایشان شگفت‌انگیز خواهد بود اگر بدانند که این زخم بعد از عمل بینی می‌تواند فقط در زیر پوست باشد.

به طور کلی دو روش جراحی اصلی برای درمان سوختگی وجود دارد:

• جراحی بحرانی
• جراحی ترمیمی

جراحی بحرانی یا حاد، بلافاصله بعد از وقوع سوختگی انجام می‌شود.
این جراحی به وسیله یک تیم متشکل از جراحان عمومی که در زمینه درمان سوختگی‌های حاد تخصص دارند، انجام می‌گیرد. عمل جراحي براي سوختگی‌های پیچیده و شدید اغلب باید با مشورت جراحان پلاستیک انجام شود. در چنین مواردی، جراحان پلاستیک هم به صورت سرپایی و هم به صورت بالینی می‌توانند به درمان سوختگی  بیمار کمک کنند.

بعد از آنکه درمان بحرانی اولیه انجام شد و جای جراحت‌ها و زخم‌های آن بهبود پیدا کرد، ممکن است به جراحی ترمیمی سوختگی نياز باشد. این نوع از جراحی معمولاً به وسیله جراح پلاستیک انجام می‌شود. اهدافی که از جراحی ترمیمی سوختگی مد نظر است، شامل بهبود عملکرد و زیبایی ظاهری بافت‌های آسیب‌دیده از سوختگی می‌شود. برای این منظور لازم است که اصلاحات یا تغییراتی به وسیله ابزارهای تخصصی جراحی در بافت‌های آسیب‌دیده انجام شود. معمولاً ارتباط بین بیماری که دچار سوختگی شده است و جراح ترمیمی که درمان او را بر عهده دارد، تا چندین سال ادامه پیدا می‌کند. رفع جای سوختگی در بافت‌های بدن اغلب تا چند ماه طول می‌کشد و ممکن است جای زخم‌ها یا سوختگی‌های جدیدی هم بر روی پوست ناحیه آسیب‌دیده به وجود بیاید. به خصوص در بیماران جوان که رشد اندام‌های آنها هنوز کامل نشده است، احتمال بروز جای سوختگی‌های جدید در پوست خیلی بیشتر است.

---

دکتر مجید راستی اردکانی

فوق تخصص جراحی پلاستیک اصفهان، ترمیمی و سوختگی

کانال تلگرام: https://t.me/drmajidrasty

هرگز از کرم‌‌های از بین برنده خال استفاده نکنید. این کرم‌ها اغلب به صورت اینترنتی به فروش می‌رسند و در تبلیغ آنها گفته می‌شود که جایگزین کاملاً بی‌خطر و غیرتهاجمی برای عمل جراحی برداشتن خال هستند. اما در واقع استفاده از این کرم‌ها می‌تواند باعث تشکیل حفره‌های عمیقی در پوست شما شود. چراکه به اطراف بافت اصلی خال نیز نفوذ کرده و تا لایه‌های زیرین پوست را نیز سوراخ می‌کند. بنابراین می‌تواند آسیب‌های برگشت‌ناپذیری بر پوست شما وارد کند. البته وقتی که خال با استفاده از عمل جراحی خال صورت برداشته می‌شود نیز یک جای زخم کوچک در جای آن باقی می‌ماند، اما شکل و اندازه آن اصلاً قابل مقایسه با آسیب‌هایی که این کرم‌ها به جا می‌گذارند، نخواهد بود.

علاوه بر آن، کرم‌های از بین برنده خال قادر به تفکیک بین خال‌های سرطانی و غیر سرطانی نیستند و به همین دلیل هم مالیدن آن بر روی یک خال سرطانی می‌تواند بسیار خطرناک باشد. در واقع بعد از مالیدن این کرم‌ها، سلول‌های سرطانی می‌توانند همچنان باقی بمانند و بدون آنکه شما بدانید به رشد غیر قابل کنترل خود ادامه بدهند. پس هیچگاه بدون مشورت با پزشک خود از هیچ نوع کرم برطرف کننده خال استفاده نکنید.

جراحی برداشتن خال با لیزر نیز یکی دیگر از روش های موجود برای از بین بردن خال است. در برداشتن خال با لیزر، ناحیه اطراف خال بی‌حس می‌شود و سپس برای برداشتن تجمع رنگدانه‌های خال از لیزر استفاده می‌شود. در مرحله بعد، رنگدانه طی فرایندهای التیام‌بخشی طبیعی بدن از بین می‌رود. روی محل خال پیشین دلمه می‌بندد که در نهایت می‌افتد.

خال‌هاي پوستي يا خال‌هاي ملانوسيتي، در بين پزشکان معمولاً به عنوان لکه‌هاي پوستي خوش‌خيمي (غير سرطاني) شناخته مي‌شوند که ممکن است در هر نقطه‌اي از بدن به وجود بيايند. رنگ خال‌ها اغلب به صورت قهوه‌اي تيره يا سياه است و ممکن است به صورت تکي يا خوشه‌اي بر روي پوست وجود داشته باشند. به طور کلي ساختار خال‌هاي پوستي در بين افراد مختلف، متفاوت است. در بعضي افراد ممکن است به شکل صاف و نرم باشد و در بعضي ديگر در هنگام لمس با دست، حالت زبر و درشت داشته باشد. و يا بعضي از خال‌ها کاملاً صاف و همسطح پوست و بعضي ديگر به صورت يک برآمدگي برجسته هستند. حتي از داخل بعضي از خال‌ها موهاي درشت رشد مي‌کند و بعضي ديگر هيچ مويي ندارند.

انواع خال‌ها

اگرچه از چشم یک فرد عادی ممکن است همه خال‌ها شکل مشابهی داشته باشند، اما هر کسی با نگاه دقیق‌تر و بررسی خال‌ها از نزدیک می‌تواند تفاوت‌های ظریفی را در بین انواع خال‌ها مشاهده کند. بعضی از شایع‌ترین انواع خال عبارتند از:

• خال‌های ملانوسیتی جلدی: این خال‌ها معمولاً به شکل برآمدگی ملایمی بر روی پوست هستند و رنگ روشن و کم رنگی دارند. بر روی این خال‌ها ممکن است تارهای مو نیز وجود داشته باشد.
• خال‌های ملانوسیتی سطحی (جنکشنال): این خال‌ها معمولاً صاف و همسطح پوست هستند، شکل گرد دارند و رنگ آنها قهوه‌ای تیره تا سیاه است.
• خال‌های ملانوسیتی مرکب: این نوع از خال‌ نیز به صورت برجسته بر روی پوست قرار دارد و رنگ آن معمولاً قهوه‌ای روشن است. بر روی این خال‌ها نیز ممکن است تارهای مو وجود داشته باشد.

بعضی دیگر از انواع خال‌ها وجود دارند که میزان شیوع آنها کمتر از انواع فوق است. مهم‌ترین آنها عبارتند از:

• خال‌های آبی: همان طور که نام آن نشان مي‌دهد، اين خال‌ها به رنگ آبی هستند.
• خال‌های هاله‌ای: در اطراف این خال‌ها معمولاً یک حلقه هاله‌ای شکل (یا هالو) وجود دارد که دور تا دور آن را احاطه می‌کند. در واقع به علت بعضی دلایل خاص، سلول‌های پوستی در اطراف حاشیه این خال‌ها، تمامی رنگدانه‌های خود را از دست می‌دهند.
• خال‌های دیپلاستیک یا غیر معمول (خال‌های کلارک): این خال‌ها اندازه بزرگ‌تری نسبت به خال‌های دیگر دارند و از نظر ظاهری تا حدودی زشت و ناخوشایند هستند. شکل آنها هم ممکن است به صورت صاف و همسطح پوست و یا به صورت برآمده و خال گوشتی باشد. از نظر رنگ هم می‌تواند رنگ‌های مختلفی داشته باشد.