جراحی ترمیم لب شکری و شکاف کام

جراحی ترمیم لب شکری و شکاف کام

لب شکری و شکاف کام اشاره به اختلالی مادرزادی دارد که به معنای باز بودن غیر طبیعی لب بالا، سقف دهان و یا هر دو است. از آنجا که تکامل لب و کام جنین در دوران بارداری، جدا از هم و در زمان‌های متفاوتی صورت می‌گیرد، احتمال دارد نوزاد با لب شکری، شکاف کام و یا هر دو اختلال متولد شود. جراحی لب شکری (Cheiloplasty) و شکاف کام (Palatoplasty) یک عمل ترمیمی برای اصلاح نقص فیزیکی لب بالایی است که شکافته شده و در برخی موارد حاد، به حفره‌های بینی متصل است. در هر بیمار، میزان شکافتگی و انشعاب بین دو قسمت جدا شده لب متفاوت است که بسته به شرایط، عمل ترمیمی نیز به همان میزان پیچیده‌تر خواهد بود. بیشتر افراد دارای لب شکری، با انجام چند عمل جراحی پلاستیک تا حد قابل قبولی درمان می‌شوند و می‌توانند مانند افراد عادی به زندگی طبیعی خود ادامه دهند.
جراحی چه زمانی انجام می‌شود؟

جراحی ترمیم لب شکری و در صورت لزوم ترمیم شکاف کام برای افرادی که با نقص مادرزادی اختلال شكاف لب یا کام متولد می‌شوند، انجام می‌گیرد. در این حالت، بافت لب رشد کافی نداشته و قسمتی از دهان باز می‌ماند. در لب شکری ممکن است شکاف لب به یکی از حفره های بینی (Unilateral Cleft Lip) و یا هر دو حفره بینی (Bilateral Cleft Lip) برسد. شکاف کام نیز ممکن است تنها به ناحیه کام نرم و زبان کوچک محدود شود و یا تا ناحیه کام سخت و سقف دهان ادامه یابد. به طور کلی نقص ژنتیکی شامل یکی از موارد زیر است:

  • هم لب و هم کام شکافته هستند. بیش از نیمی از شکاف‌ها در این گروه قرار می‌گیرند. این نوع شکاف در پسر بچه‌ها شایع‌تر است.
  • فقط کام شکاف دارد. یک‌ سوم از شکاف‌ها از این نوع هستند و بیشتر در دختر بچه‌ها مشاهده می‌شود.
  • فقط لب شکاف دارد. حدود یک ‌پنجم از مبتلایان در این دسته قرار می‌گیرند.

هدف از انجام عمل جراحی، بستن شکاف ناخواسته در لب بالایی یا کام است. اگر در این اختلال بخشی از بینی نیز تحت تأثیر قرار گرفته باشد، در حین جراحی ترمیم می‌شود. طی عمل، جراح با ایجاد برش‌های خاص قسمت‌های باز شده را به هم نزدیک کرده و بخیه می‌زند تا لب فرم طبیعی خود را بازیابد.

جراحی ترمیم لاله گوش (اتوپلاستی)

جراحی ترمیم لاله گوش (اتوپلاستی)

جراحی ترمیم لاله گوش یا اتوپلاستی به منظور رفع بدشکلی‌های لاله گوش، برآمدگی گوش‌ها و یا بزرگی آن‌ها انجام می‌شود. در اتوپلاستی، جراح غضروف گوش را تغییر شکل می‌دهد تا برآمدگی و یا نواقص آن کمتر به نظر برسد. دو تکنیک رایج که برای ترمیم لاله گوش مورد استفاده قرار می‌گیرند عبارتند از:

  • آتل‌بندی گوش- در این روش نرمه گوش بازنشانی شده و به کمک آتل مخصوص، در جای جدید خود ثابت می‌شود. این تکنیک تنها برای نوزادان زیر شش ماه کاربرد دارد.
  • اتوپلاستی یا پیناپلاستی- در این روش، جراح پشت لاله گوش را برش می‌زند و برای جلوگیری از برگشت غضروف لاله گوش به حالت اولیه، پشت غضروف را در قسمت‌های لازم تراشیده، چین‌های مربوطه را در این ناحیه ایجاد کرده و سپس بخیه می‌زند.
چه زمانی اتوپلاستی انجام می‌شود؟

با کمک اتوپلاستی می‌توان نواقص گوش که معمولاً یا مادرزادی هستند و یا در اثر سانحه به وجود آمده‌اند را برطرف کرد. این عمل زیبایی، به گوش شکلی طبیعی می‌دهد و علاوه بر بازگرداندن تعادل به چهره شخص باعث بالا رفتن اعتماد به نفس وی نیز می‌شود. لاله گوش در موارد زیر نیاز به ترمیم و اصلاح دارد:

  • لاله گوش برجسته که این نوع لاله گوش معمولاً اندازه‌ای طبیعی دارد اما نسبت به سر، برجسته‌تر قرار می‌گیرد. این نوع نقص که اصطلاحاً لاله گوش بلبلی نامیده می‌شود می‌تواند یک ‌طرفه یا دو طرفه باشد.
  • لاله یکی از گوش‌ها نسبت به گوش دیگر کوچکتر یا بزرگتر است و یا نقص ظاهری خفیفی دارد.
  • عدم تشکیل لاله گوش به‌ طور مادرزادی که ممکن است با نقایص مجرای گوش و شنوایی همراه باشد.
  • لاله گوش در اثر ضربه، سوختگی، سرمازدگی و یا پارگی نرمه به دلیل استفاده از گوشواره سنگین یا کشیده شدن ناگهانی گوشواره، آسیب دیده و یا کنده شده باشد.
جراحی ترمیم نقص بینی

جراحی ترمیم نقص بینی

جراحی ترمیم نقص بینی به منظور بازگرداندن شکل بینی به حالت طبیعی و بهبود عملکرد آن برای تنفس عادی صورت می‌گیرد. تکنیک‌های این جراحی با توجه به مشکل بینی، متفاوت است. مشکلاتی که نیاز به عمل جراحی ترمیمی دارند عبارتند از:

  • نواقص مادرزادی بینی (بیشتر در کودکان دچار شکاف کام یا لب شکری مشهود است)
  • انحراف تیغه بینی
  • ضربه شدید بر اثر سانحه (باعث شکستگی استخوان بینی شود)
  • عمل جراحی قبلی (بیمار از شکل ظاهری بینی رضایت نداشته باشد)
  • مصرف مواد مخدر از طریق بینی
  • از بین رفتن نسج بینی به دلیل سرطان پوست
انواع روش‌های ترمیم نواقص بینی
سپتوپلاستی

سپتوپلاستی عمل جراحی اصلاح و صاف کردن تیغه میانی بینی است. سپتوم، دیواره استخوانی بینی و کارتیلاژ، غضروفی است که بینی را به دو بخش راست و چپ تقسیم می‌کند. زمانی که سپتوم به یکی از طرفین بینی منحرف می‌شود ناهنجاری ایجاد شده را انحراف تیغه بینی می‌گویند. در بیشتر افراد مبتلا به انحراف بینی معمولاً پره‌های یک طرف بینی کوچکتر از طرف دیگر است. در این موارد، سپتوپلاستی تنها راه درمان محسوب می‌شود. سپتوپلاستی تغییر مکان سپتوم را اصلاح می‌کند و تنفس طبیعی را به فرد باز می‌گرداند.

پیش از جراحی سپتوپلاستی

قبل از جراحی سپتوپلاستی مانند جراحی‌های دیگر، آزمایش خون و چک کردن وضعیت سلامت کلی بدن انجام می‌شود. از یک هفته قبل باید مصرف آسپرین، ایبوپروفن و یا دیگر داروهای رقیق کننده خون را کنار بگذارید. گرفتن عکس از بینی از زوایای مشخص، یکی دیگر از موارد ضروری است. بیشتر بیماران با بیهوشی کامل تحت جراحی قرار می‌گیرند.

حین جراحی سپتوپلاستی

جراحی سپتوپلاستی معمولاً بین 60 تا 90 دقیقه طول می‌کشد. جراح یک طرف بینی را می‌شکافد تا به سپتوم دسترسی داشته باشد. بعد از کنار زدن غشای مخاطی بینی، سپتوم در محل مناسب جایگذاری می‌شود. استخوان‌ها یا غضروف‌هایی که باعث انسداد راه‌های تنفسی شده‌اند نیز برداشته می‌شوند. مرحله نهایی بازگرداندن غشای مخاطی بینی به محل اولیه است. بعد از انجام عمل معمولاً روی بینی چسب زده می‌شود تا سپتوم و غشا را در جای اصلی نگه دارد اما گاهی، تنها قرار دادن تامپون تا چند روز بعد از جراحی کفایت می‌کند و نیازی به استفاده از چسب نخواهد بود.

Nasala1
پس از جراحی سپتوپلاستی

سپتوپلاستی یک عمل سرپایی است و معمولاً بیمار چند ساعت بعد از جراحی ترخیص می‌شود. بعد از جراحی بینی، تورم، درد و خونریزی امری عادی محسوب می‌شود. تا چند هفته بعد از عمل بهتر است انجام فعالیت‌های فیزیکی سنگین کنار گذاشته شود. در صورت نیاز، مصرف داروهای مسکن تحت نظر پزشک بلامانع است. هر چند زخم‌های بعد از سپتوپلاستی به سرعت التیام می‌یابد اما دوران نقاهت معمولاً طولانی است چرا که کارتیلاژ و نسج دیگر بینی برای ترمیم و شکل گیری دوباره، به یک دوره زمانی یک ساله نیاز دارند. چند توصیه برای کوتاه‌تر شدن دوران نقاهت:

  • هنگام خوابیدن سر را بالاتر از سطح بدن نگه دارید تا تورم هر چه سریع‌تر بهبود یابد.
  • سعی کنید از بینی نفس نکشید.
  • بهتر است لباس‌هایی بپوشید که از جلو زیپ یا دکمه داشته باشد تا برای تعویض آن به مشکل برنخورید.
Eyelid Surgery (Blepharoplasty)

Eyelid Surgery (Blepharoplasty)

بلفاروپلاستی عبارت از ترمیم افتادگی پلک می‌باشد که از طریق برداشتن چربی، ماهیچه و یا پوست اضافی انجام می‌شود. با افزایش سن، پوست پلک‌ها کشیده شده و ماهیچه‌های حمایت کننده آن ضعیف می‌شوند. در نتیجه ممکن است چربی اضافی در بالا یا پایین پلک تجمع یابد و سبب افتادگی ابرو، افتادگی پلک بالایی و یا پُف کردن زیر چشم شود. این حالت علاوه بر اینکه چهره را پیرتر نشان می‌دهد حتی در موارد افتادگی شدید پوست دور چشم می‌تواند به دید محیطی یا جانبی نیز آسیب وارد کند. بلفاروپلاستی باعث جوان‌تر شدن چهره شده و مشکلات بینایی ناشی از آن را کاهش می‌دهد و یا کاملاً از بین می‌برد.

دلایل انجام بلفاروپلاستی

برداشتن بافت اضافی از پلک بالایی، پایینی و یا هر دو می‌تواند باعث بهبود دید شود و چشم‌ها را جوان‌تر و شاداب‌تر نشان دهد. چنانچه با یکی از موارد زیر روبه‌روز هستید، بلفاروپلاستی می‌تواند گزینه مناسبی برای شما باشد:

  • شُل شدن و افتادگی پوست که باعث از بین رفتن حالت طبیعی پلک بالایی شده و می‌تواند به دید فرد آسیب وارد کند.
  • تجمع چربی اضافی که ظاهری پُف کرده به پلک می‌دهد.
  • ایجاد کیسه در زیر چشم
  • افتادگی پلک پایینی که باعث نمایان شدن سفیدی زیر عنبیه می‌شود
  • پوست اضافی و چروک‌های ظریف در پلک پایینی

بلفاروپلاستی می‌تواند همراه با سایر جراحی‌های زیبایی مانند لیفتینگ ابرو، لیفتینگ صورت و کشیدن پوست صورت انجام شود.

برداشت و ترمیم سرطان‌های پوستی

برداشت و ترمیم سرطان‌های پوستی

سرطان پوست

سرطان پوست یکی از شایع‌ترین سرطان‌ها در جهان است. این سرطان عبارت از رشد و گسترش کنترل نشده سلول‌های ناهنجار پوست می‌باشد و زمانی اتفاق می‌افتد که DNA بازسازی نشده به سلول‌های پوستی آسیب می‌رسانند و باعث می‌شوند این سلول‌ها به سرعت تکثیر شده و به تومور تبدیل شوند. علت اصلی ابتلا به انواع سرطان پوست هنوز به طور دقیق تشخیص داده نشده است اما قرار گرفتن در معرض اشعه ماورای بنفش (UV) خطر ابتلا را تا حد بسیار زیادی افزایش می‌دهد. سرطان‌های پوستی به دو دسته تقسیم می‌شوند:

  • غیر ملانومی که شامل سرطان سلول‌های سنگفرشی و سرطان سلول‌های پایه است.
  • ملانوما
Cancer Surgery
غیر ملانومی؛ سرطان سلول‌های سنگفرشی

این نوع سرطان در سلول‌های سنگفرشی پوست گسترش پیدا می‌کند. در افراد با پوست تیره‌تر، سرطان سلول‌های سنگفرشی شایع‌ترین نوع سرطان پوست است و جالب آن که بیشتر در بخش‌هایی از بدن که کمتر در معرض تابش نور خورشید هستند مانند پاها، مشاهده می‌شود.

غیر ملانومی؛ سرطان سلول‌های پایه
ملانوما
جراحی سرطان پوست

جراحی متداول‌ترین شیوه درمان سرطان پوست است که روش مورد استفاده توسط پزشک به اندازه، محل زائده، سن بیمار، وضعیت سلامتی وی و عوامل مختلف ديگري بستگی دارد. این شيوه درماني، احتمال خروج و انتشار سلول‌های سرطانی از ناحيه اولیه خود را کاهش می‌دهد. در بیشتر موارد، جراح ابتدا تکه کوچکی از بافت غیر طبیعی را بر می‌دارد (بیوپسی). این بافت در زیر میکروسکوپ بررسی شده تا خوش‌خیمی یا بدخیمی آن مشخص شود. تومورهای بدخیم را می‌توان با بکارگیری روش‌های مختلفی از قبیل کورتاژ، جراحی، منجمد کردن، جراحی تحت کنترل میکروسکوپ (MOHS)، شیمی درمانی موضعی، پرتو درمانی و جراحی لیزر درمان کرد.

پیش از جراحی

درمان سرطان به دلیل عوارض بعد از آن ممکن است برای هر شخصی خطرناک به نظر برسد اما در حقیقت می‌توان با لحاظ نمودن برخی نکات از بروز بسیاری عوارض ناخواسته جلوگیری کرد یا اثر آن را کاهش داد. بنابراین بهتر است واقع‌بین باشید و نکات زیر را مد نظر قرار دهید:

  • جراح شما می‌تواند با استفاده از روش‌های خاص، ضایعات سرطانی و سایر ضایعات پوستی را بردارد به نحوی که سلامت و ظاهر شما حفظ شود.
  • با وجود اینکه هیچ نوع جراحی بدون جوشگاه نیست ولیکن جراح پلاستیک شما تلاش می‌کند تا سرطان پوست را بدون ایجاد تغییر چشمگیر در ظاهرتان درمان نماید.
  • برای حصول نتیجه مطلوب، در برخی افراد باید بیش از یک بار جراحی صورت گیرد.
لیفتینگ ابرو و پیشانی

لیفتینگ ابرو و پیشانی

با افزایش سن و کاهش قابلیت ارتجاعی پوست و نسج نرم، فاصله بین ابروها و مژه‌ها کاهش پیدا می‌کند. پایین آمدن ابرو و ایجاد خطوط چروک عمیق در پیشانی و اطراف چشم‌ها، فرد را مسن، خسته و غمگین نشان می‌دهد. با انجام عمل لیفتینگ پوست پیشانی، اصلاح عضلات و برداشتن بافت اضافی، خطوط ناخواسته برطرف شده و ابروها بالا کشیده می‌شود تا چهره جوان‌تر و شاداب‌تر نشان داده شود. هدف از این جراحی، تصحیح افتادگی پلک‌ها و از بین بردن خطوط افقی صورت و شيارهای پيشانی است. لیفتینگ پیشانی را می‌توان به تنهایی یا به همراه سایر عمل‌های زیبایی نظیر لیفتینگ صورت انجام داد.

Brow
روش‌های لیفتینگ ابرو و پیشانی

مدت زمان جراحی بسته به گستردگی عمل و شیوه انجام آن، بین 60 تا 90 دقیقه طول می‌کشد. برای انجام عمل، بیمار تحت بیهوشی کامل یا بی‌حسی موضعی قرار می‌گیرد. لیفتینگ پیشانی و ابرو به روش‌های مختلفی انجام می‌شود اما سه تکنیک عمومی برای این جراحی عبارت از لیفتینگ تاجی یا کرونال (Coronal Lift)، لیفتینگ به روش آندوسکوپی (Endoscopic Lift) و لیفتینگ زیرپوستی (Subcutaneous Lift) می‌باشد.

لیفتینگ کرونال

در لیفتینگ کرونال، خط برش بر روی خط رویش مو قرار دارد که از یک طرف گوش شروع شده و به گوش دیگر می‌رسد. در این روش، جراح از طریق برش ایجاد شده پوست پيشانی را بلند می‌کند تا بافت زير آن جدا و عضلات پيشانی آزاد و يا اصلاح شوند. ابروها (در صورت نیاز) بالا کشيده شده و نسوج اضافه در محل برش جدا می‌شوند. سپس ناحیه برش به وسيله بخيه يا گيره‌های مخصوص بسته خواهد شد. در بعضی موارد، جراح ترجيح می‌دهد که محل برش با گاز پانسمان و یا باند کِشی بسته شود. لیفتینگ کرونال یکی از روش‌های مطمئن و مرسوم در عمل لیفتینگ ابرو و پیشانی محسوب می‌شود. مزیت این تکنیک ماندگاری آن است؛ به علاوه جوشگاه بعد از گذشت مدتی زیر موها پنهان شده و قابل مشاهده نخواهد بود.

کنگره جراحی پلاستیک

کنگره جراحی پلاستیک

10-6 می، 2015 استرالیاجامعه جراحان پلاستیک استرالیا (ASPS)، انجمنی برای حضور جراحان پلاستیک متخصص (ترمیمی و زیبایی) است. هدف اصلی این انجمن ایجاد یکپارچگی در زمینه عمل‌های جراحی پلاستیک به عنوان یک تخصص می‌باشد. مأموریت آن نیز ارائه بالاترین کیفیت مراقبت‌های جراحی پلاستیک است. در این راستا، ASPS کنگره جراحی پلاستیک را در می 2015 برگزار خواهد کرد. موضوعات اصلی در این کنفرانس عبارتند از:

  • جراحی ترمیمی و زیبایی سر و گردن، صورت و بینی
  • جراحی جمجمه و فک
  • جراحی کانتورینگ بدن پس از کاهش وزن بسیار زیاد
  • جراحی ترمیمی و زیبایی پستان
  • پیوند سلول‌های چربی با رویکرد علمی و بالینی
  • مطالعات تحقیقاتی در زمینه جراحی سر و گردن، جراحی سر و صورت، پیوند سلول‌های چربی، جراحی پستان، ایمپلنت‌های پستان، کانتورینگ بدن و جراحی زیبایی
  • جراحی پلاستیک عمومی
Cultured cartilage to repair the nose

Cultured cartilage to repair the nose

نشمندان دانشگاه بازل گزارش کردند که اولین جراحی ترمیمی موفقیت آمیز بینی با استفاده از غضروف کشت داده شده در آزمایشگاه، انجام شد. سلول‌های غضروفی از سپتوم بینی بیمار تهیه شده، تکثیر شد و بر روی یک غشای کلاژنی گسترش یافت. سپس این غضروفِ در اصطلاح مهندسی شده، بر اساس نقص بینی بیمار شکل داده و در ناحیه مورد نظر کاشته شد. نتایج این جراحی در آخرین شماره ژورنال Lancet به چاپ خواهد رسید. این محققین از روش مهندسی بافت استفاده کرده‌اند که در این روش غضروف از سلول‌های خود بیمار کشت داده می‌شود. This new technology on the 5 patients aged between 76 to 88 years suffering from severe nasal defect due to skin cancer surgery was performed. A year after the surgical procedures, all 5 patients of breathing comfort and aesthetic appearance of their noses were satisfied and did not report any side effects.

چسب زدن پس از جراحی بینی

چسب زدن پس از جراحی بینی

چگونه بینی خود را بعد جراحی بینی (رینوپلاستی) چسب بزنیم؟
1- ابتدا به حمام می رویم و چسب ها را با آب می شوییم (مقاله حمام کردن پس از جراحی بینی را مطالعه بفرمایید). هنگام شستشو دقت می کنیم چسب ها را نکنیم فقط با آب فراوان محل را می شوییم و می گذاریم چسب ها کاملاً خیس شود. سپس به دقت در حالی که آب روی صورتمان می آید چسب ها را می کنیم هنگام برداشتن چسب ها باید از آسیب و خونریزی زیر جلدی جلوگیری کنیم.

2- سپس به دقت محل را خشک می کنیم. بعضی اوقات به علت وجود چسب، پوست چرب می شود. می توانیم کمی محل را الکل بزنیم و بگذاریم خشک شود تا چربی پوست از بین برود و جوشها کم شود.

3- چسب باریک بینی از نوع میکروپور آلمان تهیه می کنیم و بعد به ابعاد دو و نیم سانتی متر به دقت می بریم. همچنین چهار برش به طول 15 سانتی متر تهیه می کنیم. حالا میتوانیم اقدام به چسب زدن کنیم.

چسب بینی
4- ابتدا از بالای بینی شروع به چسب زدن می کنیم، هنگامی که پشت بینی را چسب می زنیم دقت می کنیم چسب بعدی پنجاه درصد چسب قبلی را بپوشاند. دو لایه چسب از بالا به سمت نوک بینی طبق ترتیب ارایه شده می زنیم .

5- حالا نوبت چسب نوک بینی است، چسب 15 سانتی متری را طوری در دو طرف بینی می زنیم که در نوک بینی بتوانیم بینی را کاملاً جمع کنیم و حتماً سعی می کنیم به سمت بالا کمی بینی را سر بالا کنیم. دو بار در دو محل کمی متفاوت این کار را انجام می دهیم و بعد آن با یک چسب 15 سانتی متری نوک بینی را به بالا می کشیم. حالا تنها کار مانده مرتب کردن چسبها و چیدن اضافات آن است.

چسب زدن پس از جراحی بینی

6- یادتان باشد در جراحی بینی (رینوپلاستی) چسب زدن بسیار مهم است و بهتر است به مدت دو ماه هفته ای دو بار زیر نظر پزشکتان چسب بزنید.

مراقبت های بعد از عمل سپتوپلاستی

مراقبت های بعد از عمل سپتوپلاستی

سپتوپلاستی به عمل اصلاح انحراف تیغه بینی یا سپتوم گفته میشود، لزومآ این عمل همراه با جراحی زیبایی بینی یا رینوپلاستی انجام نمی شود و گاهی صرفاً جهت اصلاح انحراف انجام می شود.

در اینجا مراقبتهای ضروری پس از انجام این عمل ذکر میشود:

– مش داخل بینی روز سوم تا پنجم بعد از جراحی انحراف بینی خارج می شود بهتر است هنگام خروج مش به پشت خوابیده باشید.

– 24 One hour after the surgery, when the sutures are closed, you can use antibiotic ointment every six hours.

– پس از خارج کردن مش داخل بینی شسشوی بینی سه بار در روز با سرم نرمال سالین توصیه می شود.

– فین کردن ملایم پس از هفته سوم مجاز خواهد بود و ورزش سنگین تا پایان هفته پنجم توصیه نمی شود.

– تا زمانی که مش داخل بینی شما است کپسول سفالکسین را هر شش ساعت میل کنید.