گاهی اوقات حتی با شدیدترین رژیمهای غذایی و ورزش، شخص به اندام ایده آل خود نمی رسد . بهترین نتیجه در لیپوساکشن در افرادی حاصل می شود که پوست سفت و وزن نزدیک به ایده آل دارند و فقط در بعضی مناطق بدن انباشتگی چربی دارند . لیپوساکشن پروسیجری است که چربی های انباشته شده در این مناطق را خارج می کند. این روش برای درمان چاقی کل بدن توصیه نمی شود .
تکنیک عمل
لیپوساکشن تقریباً در تمامی نواحی بدن قابل انجام است در طی این جراحی چند سوراخ کوچک در حدود 1 إيلي 2 میلی متر در ناحیه تحت درمان ایجاد شده و مایع مخصوص ساکشن در محل تجمع چربیها تزریق می گردد سپس براساس قطر چربی، حالت پوست و منطقه تحت درمان توسط کانولاهای مخصوص، چربی ناحیه به قطعات کوچک شکسته و خارج می شود . انجام لیپوساکشن بطور همزمان در چند منطقه از بدن امکان پذیر است . در ارتباط با لیپوساکشن باید آگاهی داشت که شکستن چربی در تکنیکهای مختلف متفاوت است ولی تخلیه آن در همه آنها به یک روش انجام می پذیرد . شایعترین تکنیکهای مورد استفاده شامل : Lipolaser , UAL , PAL , SAL می باشد .
مدت عمل
مدت زمان عمل برمبنای حجم چربی ، منطقه مورد درمان و تکنیک مورد استفاده متفاوت است ولی بطور کلی از یک ساعت تا چندین ساعت متغیر است .
بیهوشی
تحت بیهوشی عمومی و یا تحت بی حسی موضعی و خواب آلودگی سطحی فابل انجام است .
وضعیت بستری
نیازی به بستری نیست و پس از هوشیاری کامل قابل ترخیص می باشید .
اثرات جانبی
تورم و کبودی مختصر محل ساکشن، بی حسی ناحیه از اثرات جانبی آن می باشد ، که پس از چند روز برطرف می گردد.
عوارض
عفونت، عدم تقارن، پستی و بلندی ناحیه تحت ساکشن ، تغییرات پیگمانتاسیون، خونریزی در محل از عوارض احتمالی آن است لازم به ذکر است با استفاده از تکنیک مناسب، کانولاهای باریک و تبحر جراح این عوارض به حداقل ممکن میرسد.
بهبودی
روز بعد از عمل می توانید استحمام کنید . براساس وسعت و تعداد مناطق تحت ساکشن می توانید از چند روز تا یک هفته به کار خود بازگردید . حداقل 2 تا 3 هفته از فعالیتهای شدید ورزشی خودداری کنید . بين 3 إيلي 4 هفته گن مخصوص بپوشید تا به سرعت بهبودی و نتیجه نهایی کمک کند . نتایج شگفت انگیز را بین 1 إيلي 3 ماه بعد از عمل جراحی خواهید دید.
نتایج
در صورت حفظ و رعایت شیوه زندگی، تغذیه و ورزش به نتایج ماندگار و شگفت انگیز دست خواهید یافت .

در سالهای اخیر به دنبال افزایش شدید تقاضا جهت جراحی بینی، تعداد متقاضیان مرد جهت جراحی به شدت افزایش یافته است لذا توجه ویژه ای به جراحی بینی مردان می شود.
بین جراحی بینی مردان و زنان تفاوتهای ظریفی وجود دارد، در مردان بایستی از برداشت زیاد از ناحیه پشت بینی و ایجاد قوس به درون در حد امکان اجتناب کرد بلکه باید دورسوم یا پشت بینی صاف ایجاد کرد. نمای پشت بینی صاف در مردان زیباتر است.

الزاوية بين الكولوميلا والشفة عند الذكور كاليفورنيا 90 تا 100 وتفضل الدرجة، على عكس النساء اللاتي يفضلن أنفاً أعلى.
در اکثر مردان، پوست کلفت تر از حد می باشد این امر باعث می شود مدت زمان کاهش تورم نسبت به زنان طولانی تر باشد و در خیلی از مردان نیاز به تزریق مکرر تریامسینولون جهت کاهش تورم است.
حفظ تنفس با توجه به فعالیت فیزیکی زیادتر در مردان بسیار ضروری است.
در مردان به علت شکستگی های بیشتر بینی و ضربات مکرر به بینی شانس کج بودن بیشتر است. لذا تاکید بر استئوتومی دقیقتر و مکرر باعث متحرک شدن استخوان بینی و صاف شدن بینی می شود.
امروزه خیلی از مراجعه کنندگان جهت جراحی زیبایی بینی در خواست بینی عروسکی و فانتزی دارند تاکید می کنم این امر در مردان منجر به بد شکلی بینی می شود و باید در مردان از بینی فانتزی تا حد امکان اجتناب کرد.
نکته دیگری که باید در مردان حتما بررسی شود مسئله روحی و شخصیتی بیمار متقاضی جراحی زیبایی بینی است. اختلالات شخصیت در مردان متقاضی به نسبت زنان بیشتر است، لذا در بعضی از اوقات صلاح بر مشاوره روانپزشکی قبل از انجام عمل بینی می باشد. تاکید دارم حتماً از مردان متقاضی جراحی زیبایی بینی یا همان رینوپلاستی باید در مورد مسئلی مانند وسواس و افسردگی سوال دقیق شود و در صورت وجود این مسائل از جراحی اجتناب شود.
به طور خلاصه جراحی زیبایی بینی در مردان توجهات ویژه ای نیاز دارد و چه از لحاظ تکنیک و چه از لحاظ روانشناسی ظرافت بیشتری نسبت به خانمها نیاز دارد.

ر پانزده سال اخیر یکی از سوالاتی که برای جراحان بینی همواره مطرح بوده است این است که روش باز یا بسته کدام یک برای جراحی بینی ارجح است و نتیجه کدام بهتر است؟ این دو روش در واقع دو رویکرد متفاوت جهت دسترسی به ناحیه عمل هستند و گرنه تکنیک نیستند.

در روش باز عمل جراحی بینی، برشی در کولوملا یا پایک میانی بینی داده می شود و با استفاده از برش در لبه داخلی پره ها، پوست بینی به بالا می رود و به پشت و نوک بینی دسترسی پیدا می کنیم. سپس به صورت زیر مخاطی غضروف لترال فوقانی را از تیغه وسط جدا می کنیم و عمل بینی را انجام می دهیم.

در روش بسته عمل جراحی بینی، برش هایی در داخل بینی بین غضرو ف ها داده می شود و با استفاده از این برش ها بدون برش خارجی به پشت و نوک بینی دسترسی پیدا می کنیم. در این روش و رویکرد، دید نوک بینی نسبت به روش باز کمتر است، لذا جراح در مواردی که نیاز به دستکاری زیاد نوک بینی باشد معمولاً روش باز را انتخاب می کند.

به طور کلی معمولاً رینوپلاستی به روش باز به بسته در زمینه حل مشکلات نوک بینی ارجح است. به طور کلی و قطعی نمی توان روش باز را به بسته یا بسته را به باز ارجح دانست ولی در موارد جراحی بینی ترمیمی و تومورهای بینی نیازمند عمل و بینی های شدیداً گوشتی و نوک بینی بسیار بزرگ و بینی های در اثر شکاف کام و لب معمولاً از روش باز استفاده می شود.

معمولاً جراحان، بسته به تجربه از رینوپلاستی با روش باز یا بسته استفاده می کنند. استفاده از هر کدام از روشها صرفاً به نظر جراح بستگی دارد. در کلینیک دکتر کاظمی عمده جراحی های بینی با روش باز انجام می شود. برخی از بیماران سوال می کنند آیا در روش باز جای زخم می ماند؟ معمولاً با ترمیم دقیق زخم، جای برش اصلاً نمی ماند و نگرانی ندارد.

تفاوت رینوپلاستی به روش باز و بستهتفاوت دسترسی جراح در رینوپلاستی به روش باز و بسته

همچنین در بینی های شدیداً کج و پیچ خورده، روش باز ارجحیت دارد زیرا دسترسی بهتر و دید کامل و جراحی با دو دست را برای جراح ارمغان می اورد. روش بسته برای بینی های استخوانی و کمتر نیازمند دستکاری، کاربرد بیشتری دارد. دکتر کاظمی به هر دو روش تسلط کامل دارد و بیماران زیادی را به هر دو روش عمل کرده است. ولی ترجیح ایشان روش باز است زیرا در تجربیات ایشان نتیجه عمل بینی با روش باز بهتر است. در هر صورت هر دو رویکرد باز و بسته ایمن است و نتایج درخشانی در جراحی بینی دارد.

اسکار یا جوشگاه (Scar) ناحیه ای از پوست است که در اثر زخم و جراحت بافت فیبرو و سفت جایگزین بافت نرمال شده است. اسکار ناشی از روند طبیعی ترمیم زخم است پس بنابراین، اسکار جزئی از روند بهبود زخم است. به جز زخم های بسیار جزئی هر زخمی اعم از تصادف، بیماری و جراحی شامل جراحی بینی می تواند درجاتی از اسکار را ایجاد کند. البته استثنا این موضوع حیوانات با ترمیم کامل می باشد که بافت بدون اسکار رشد می کند.

اسکارها بنابر دلایلی بیولوژیک کمتر به اشعه ماوراء بنفش مقاوم هستند و بافت غدد عرق و فولیوکول مو درونشان رشد نمی کند. بعضی بافت ها مانند استخوان بدون اسکار ترمیم می یابند. دو نوع اسکار بسیار شایع اسکار “هیپر تروفیک” و “کلوئید” است. نوع سوم “آتروفیک” است. در کلوئید و هیپرتروفیک که مردم به آن “گوشت اضافه در آوردن” می گویند، ضخامت بافت نرم به شدت و به صورت بد شکل زیاد می شود.

اسکار هیپر تروفیک وقتی رخ می دهد که بدن، کلاژن زیاد تولید می کند. اسکار هیپرتروفیک در بینی و بدن به شکل برجستگی قرمز روی پوست ظاهر میشود. اسکار کلویید قطعاً خطرناکتر از بقیه موارد است زیرا می تواند به شکل یک تومور نرم و بدشکل ظاهر شوند. معمولاً اسکار هیپرتروفیک نمی تواند به بافتهای اطراف زخم دست اندازی کند ولی اسکار کلوئید دست اندازی می کند.

اسکار کلوئید بیشتر در سیاه پوستان رخ می دهد که معمولاً ناشی از جراحی، تصادف، آکنه و سوراخ کردن گوشها است. اسکار کلوئید درد و خارش دارد. قبل از عمل جراحی بینی از بیمار در مورد سابقه زخمش سوال می شود اگر بیمار مستعد اسکار باشد باید دقیقاً در ترمیم محل دقت کرد و قبل و بعد عمل بینی از دارو جهت جلوگیری از اسکار استفاده کرد.

اسکار آتروفیک شکل اشعه خورشید دارد وقتی اسکار آتروفیک رخ می دهد که بافت زیرین و عضله از بین برود مانند اسکار به علت زخم ابله مرغان.

اصولاً اسکار هیپرتروفیک و کلوئید بیشتر وقتی رخ می دهد که زخم درست بسته نشود و ترمیم زخم، ثانویه شود. پیشگری از بروز اسکار با ترمیم دقیق زخم در حین عمل بینی و ترمیم با نخ های ظریف و استفاده از ویتامین سی بعد عمل جهت بهبود ترمیم زخم و استفاده ژل سیکاکتیو و ژل سیلیکون بعد عمل بینی جهت جلوگیری از بروز اسکار می باشد که همه این موارد برای جلوگیری از بروز اسکار در جراحی بینی توصیه می شود.
درمان اسکار یا جای زخم

یک روش، تزریق ژل کلاژن و هیالورونیک اسید جهت برجسته کردن اسکار آتروفیک می باشد. مهمترین عارضه این روش درمان، حساسیت آلرژیک است. از دیگر درمانها برای اسکار سطحی پوست صورت، استفاده از درموابریشن است که با وسایل مخصوص تحت بی حسی موضعی است. یک روش بسیار مهم، لیزرهای غیر مخرب هستند شامل لیزر دای پالس و لیزر ان دی یاگ و لیزر ار گلاس. این لیزرها لیزرهای استاندارد جهت درمان اسکار هیپرتروفیک و کلوئید می باشد.
معمولاً جلسات متعدد برای درمان با لیزر ضروری است. لیزر دی اکسید کربن که لیزر مخرب است برای اسکار آتروفیک مفید است. لیزر های مخرب قطعاً نتایج بهتر و عوارض بیشتری دارند ولی لیزر های غیر مخرب عوارض کمتر و نتایج ضعیف تری دارند.

یکی از روشهای درمان، استفاده از ژل سیلیکون می باشد که هم در تشکیل و هم از تشکیل و هم در بهبود اسکار کاملا موثر است. بعضی گزارشها حاکی از این است که درمان با فشار در بهبود اسکار گوش موثر است.
کورتیکواستروئید طولانی مدت مانند تریامسینولون تزریقی در نرم کردن اسکار هیپرتروفیک و یا کلوئید موثر است. ولی بتامتازون موضعی و سایر کرم های موضعی کورتیکواستروئید موثر نیستند.

اصولاً جراحی ناحیه اسکار بر پایه این است که اسکار یا گوشت اضافه یا جوشگاه برداشته شود و دوباره محل با نخ ظریف ترمیم شود. در بینی و اسکارهای آن نیز این روش موثر است. برداشت جراحی معمولاً در ترکیب با سایر روشها مانند لیزر و دیگر موارد از قبیل میکرودرموابریشن و ژل سیلیکونی بسیار موثر است.

به طور کلی در جراحی بینی و صورت، اسکار کمتر شکل می گیرد زیرا جریان خون بسیار قوی در صورت و بینی وجود دارد. بهترین روش پیشگیری از اسکار، ترمیم اولیه دقیق زخم و مصرف داروهائی چون ژل سیلیکون و یا ژل سیکاکتیو و ویتامین سی خوراکی بعد عمل است. در صورت بروز اسکار درمان دقیق کاملاً میسر است.

سوال بسیار شایع بیماران محترم این است که آیا بعد از عمل بینی امکان ورزش وجود دارد یا خیر؟

در پاسخ باید گفت در پنج هفته اول بعد عمل بینی فقط نرمش های خیلی سبک توصیه می شود و هیچ فعالیت فیزیکی دیگری توصیه نمی کنیم. البته در هفت روز اول بعد عمل بینی استراحت کامل توصیه می شود.

در ورزشکاران حرفه ای مانند بوکسور ها و دونده های سنگین و کشتی گیرها و تکواندو کارها باید زمانی اقدام به عمل بینی کنند که ورزش قهرمانی را کنار گذاشته باشند.

بعد از پنج هفته که از عمل بینی گذشت بدنسازی و نرمش ایرادی ندارد ولی به طور کلی ورزشکاران محترمی که عمل جراحی بینی انجام می دهند باید از ضربات مستقیم و سنگین به بینی شدیداً اجتناب کنند. بارها پیش آمده است که بعد عمل بینی در اثر ضربه مستقیم، سپتوم یا تیغه وسط خرد شود و نیاز به عمل مجدد جهت برقراری تنفس یا زیبایی باشد. در بعضی از رشته ها مانند بسکتبال، هاکی یا فوتبال امکان استفاده از گارد یا شیلد جهت محافظت از بینی وجود دارد.

یکی دیگر از پرسشهای بیماران بعد عمل بینی این است که آیا جراحی بینی باعث ضعف مفرط بینی میشود یا نه؟

در جواب باید گفت خیر، عمل بینی که بدست یک جراج با تجربه گوش و حلق و بینی باشد هرگز باعث ضعف مفرط بینی نخواهد شد و اصلا جای نگرانی ندارد. بعد از یک سال، بینی عمل شده مانند بینی طبیعی است و همان قوام و استحکام را دارد. همانطور که در یک بینی طبیعی ضربه باعث تغییر شکل و شکستگی است در بینی عمل شده نیز همینطور است.

به طور خلاصه تا پنج هفته بعد عمل بینی از ورزش سنگین اجتناب کنید و بعد از پنج هفته منع چندانی برای ورزش بعد عمل بینی وجود ندارد.

در جراحی زیبایی بینی، برداشت قوز در نمای روبرو منجر به پهن شدن بینی می شود، لذا باید پهنای بینی باریک شود تا شکل نرمال بدست بیاید. بدین منظور باید دیواره کناری استخوان بینی و زائده بالا رونده استخوان ماگزیلاری در کنار، توسط وسیله ای بشکند و متحرک شود تا شکل نرمال بدست آید. همچنین چون غضروفهای لترال فوقانی به استخوان بینی وصل هستند آنها هم به داخل می آیند. به این کار استئوتومی لترال (خارجی) گفته می شود. این کار می تواند به همراه یا عدم همراه کاری به نام استئوتومی مدیال (میانی) هل. در این روش وسیله ای بنام استئوتوم مدیال به قطر دو تا سه میلی متر در محل برداشت قوز استخوانی دو طرف قرار می گیرد و استخوان بینی از سمت داخل نیز متحرک می شود. قبل از انجام این کار ها، جراح در ابتدای عمل با تزریق لیدو کایین آدرنالین به دوز لازم محل را بی حس و خالی از خونریزی می کند.

استئوتومی از ضروریات عمل جراحی زیبایی بینی و صاف شدن بینی است. لترال استئوتومی در مرحله آخر عمل بینی انجام می شود و چون حالت تروماتیک و ضربه زننده دارد و تورم و التهاب تولید می کند. یعنی آخرین مرحله جراحی بینی، لترال استئوتومی است ولی مدیال استئوتومی را بعد از برداشت قوز بینی انجام می دهند.

روش انجام استئوتومی خارجی هم از بیرون و هم از داخل است. هر دو روش مرسوم است ولی از داخل بینی بدست دکتر کاظمی بهترین نتیجه را دارد. بلافاصله بعد از استئوتومی با انگشت روی محل فشار می آوریم تا خونریزی قطع شود و تورم کم شود.

علت اصلی تورم پس از عمل جراحی بینی، همان استئوتومی لترال است یعنی اگر در عمل بینی به دلیلی (مانند عدم نیاز در جراحی بینی ترمیمی) استئوتومی انجام نشود، ورم زیر چشم نداریم. بعد از انجام استئوتومی، پشت بینی برای اینکه ناهمواری دارد یا نه، نگاه می شود اگر ناهمواری بود زیر دید مستقیم اصلاح می شود. باید از استئوتومی از پایینترین محل باشد که بعد عمل، لبه ای در محل لمس نشود و زیبا باشد.

به خاطر همین استئوتومی است که گذاشتن یخ در چهار روز اول بعد عمل بینی خیلی مهم است تا تورم به حداقل ممکن برسد. در روش خارجی از برش ظریف روی پوست به قطر دو تا سه میل متر استفاده می شود. برش کوچک روی پوست به طول دو الی سه میلی متر در محل کانتوس داخلی چشم داده میشود (منظور روی لترال بینی است). وقتی استخوان بینی پیچ خورده و غیر قرینه است یا کاملاً نامنظم است ممکن است استئوتومی در سطوح بالاتر لازم باشد. استئتومی در سطوح وسط یا همان اینترمدیت، شکل استخوان بینی را تغییر می دهد و تحدب را به تقعر تغییر می دهد یا تقعر را به دو قسمتی که کنار هم مطلوب بایستند تغییر می دهد.

به طور خلاصه استئتومی همان روش شکستن صحیح استخوان بینی بعد عمل بینی است و در دست یک جراح با تجربه و ماهر مانند دکتر کاظمی نتایج شگفتی دارد و به هیچ وجه خطری ندارد. لذا بیماران از شکستن استخوان و تورم و قرمزی زیر چشم ها نباید بترسند و عارضه ای آنها را تهدید نمی کند. در ضمن، بهترین روش که هیچ رد و اثری روی پوست نمی گذارد و کاملاً ایمن است انجام استئوتومی از داخل بینی است که روش ایمنی است.

اِدم تاخیری بعد از عمل جراحی بینی چندین ماه دوام می آورد. در ضمن بعد از عمل مجدد یا جراحی بینی ترمیمی، این اِدم بسیار طولانی تر دوام می آورد. این اِدم نشان دهنده فرایند بهبود جای زخم است. البته در نهایت اِدم کاملاً خوب می شود و بیماران باید در این زمینه مطمئن باشند.

در بعضی اوقات تزریق کورتیکو استروئید (کورتون) در کنترل تولید اِسکار در بعضی مکانهای خاص بینی بسیار مفید است. شایعترین مورد در تجربیات دکتر کاظمی، تزریق کورتون در کم کردن و یا از بین بردن برجستگی سوپراتیپ (در فضای بالای نوک بینی) که به علت تولید زیاد اسکار در فضای مرده بین پوست و ساختار غضروفی و استخوانی زیر می باشد که معمولاً در بیمارانی که روتوش یا عمل جراحی بینی مجدد انجام داده اند، علی الخصوص در مردان با پوست ضخیم رخ می دهد. در این بیماران تزریق تریامسینولون در ترکیب با لیدوکائین دو درصد به نسبت یک به یک با سوزن انسولین بسیار در کاهش اسکار موثر است. این تزریق باید عمقی باشد. تزریق زیرِ پوست به علت اینکه باعث کم رنگ شدن و آتروفی بافتی و زخم میشود باید اجتناب شود.
تزریق سه تا پنج میلی گرم در ناحیه مورد نظر کمک کننده است. این تزریق معمولاً در یک هفته اول بعد عمل بینی انجام میشود و تکرار دوز چهار تا شش هفته بعد است.

درمان زیاد با کورتیکواستروئید بسیار خطرناک است چون آتروفی ساب درمال و بد شکلی پوست می دهد. همچنین تزریق زیاد کورتیکواستروئید باعث تیرگی و نازکی پوست و در نهایت معلوم شدن غضروف زیر پوست می شود، لذا از این مورد باید اجتناب شود. میزان و تکرار تزریق توسط پزشک معالج تعیین می شود.

در افراد مسن و ميان سال افزايش سن در پلک بالا باعث تورم و آويزان شدن پوست و ايجاد چين پوستی ميشود که گاهی با شلی و آويزانی عضله چشمی و بيرون زد گی چربی همراه است.که در اين حالت پلک بالا پف آلود می شود وجود بعضی بيماری ها مانند بيماری تيروئيد پر کاری وکم کاری ها مصرف الکل و کشيدن سيگار اين حالت در سنين پايين تر به وجود می آيد در پلک پايين فقط چربی ها بيرون می زنند و باعث پف پلک می شود ولی درسنين بالاتر پوست شل و چروک می شود عضله پلک استحکام .خود را از دست می دهد و محل اتصال پوست و عضلهء پلک به حدقه چشم به سمت پايين نزول می کند .عمل جراحی پلا ستيک پلک يک عمل جراحی سر پایی است که در مراکز جراحی محدود و بدون بيهوشی قابل انجام است در 90% بيماران جراحی پلک فوقانی برداشتن پوست اضافی و لايه باريکی از عضله کافی است در پلک های پف آلود برداشتن کمی از چربی ها لازم است اما برداشتن بيش از حد چربی مخصوصا در حدقه های بر جسته باعث گود رفتگی چشم می شود محاسبه دقيق ميزان برداشت پوست و بر اساس اصول زيبايی شناسی برای رسيدن به نتيجه ايده ال ضروری است و نيز حفظ و ايجاد تقارن. انجام اين عمل به ظاهر ساده توسط پزشکانی که بدون مطالعه و محاسبه دقيق وبا تصور آسان بودن اين عمل را انجام ميدهند باعث عوارض زيرمی شود : .بازماندن چشم در حالت خواب به خاطر زياد بر داشتن پوست که منجربه خشکی چشم و عوارض آن مثل کاهش ديد می شود. باقی ماندن چين به دليل کم بر داشتن پوست که با عمل مجدد اصلاح می شود خوشبختانه اين عمل در صورت انجام توسط جراح ماهر و با تجربه نتيجه مطلوب و رضايت بخش نتيجه خوبی دارد. برش جراحي معمولا خيلی خوب جوش می خورد بخيه ها ظرف حداکثر يک هفته کشيده شود و کبودی و ورم در عرض 1 تا 3 هفته برطرف مي شود. بهترين روش جلوگيری از عدم تقارن علامت گذاری دقيق قبل از عمل و برداشتن پوست بر اساس الگوی علامت گذاری شده است برداشتن پوست با تيغ جراحی ليزر يا امواج راديوی انجام مي شود .استفاده از ليزر شايد تا حدی ورم کبودی را کاهش دهد اما بر روی نتيجه عمل تاثيری ندارد.ضمن اين که متمرکز کردن اشعه ليزر بر روی خط برش احتياج به مهارت و ظرافت زيادی دارد که صرفا در طی زمان وبا کسب تجربه به دست می آيد.وقتی برای اصلاح پلک برش داده می شود می توان همزمان ابروها را هم چند ميلی متربالا کشيد ويا عضله ا خم را از همان برش قطع کرد. اما بالا کشيدن ابروها و رفع کامل اخم احتياج به عمل جراحی جدا گانه ای دارد که به آن ليفتينگ پيشانی گويند. در پلک تحتانی در بيشتر موارد که فقط چربی ها بيرون زد گی دارند برش در پشت پلک و روی ملتحمه (مخاط قرمز رنگ داخل پلک) داده می شود و چربی ها يا برداشته مي شود ويا از . چربي های بيرون زده شد برای پرکردن گودی زير چشم استفاده می شود. در موارد نادر به دليل شلی پوست پلک برداشتن پوست پلک ضروری است.برداشتن پوست بدون دوختن تاندون گوشه خارجی چشم به حدقه باعث عارضه افتادگی پلک تحتانی می شود که اصلاح آن بسيار دشوار و بعضا غير ممکن است.اين عمل صرفا توسط جراهان با تجربه انجام می گيرد متاسفانه بعضی پزشکان غير متخصص و نا آگاه از اصول جراحی پلاستيک اقدام به برداشت پوست اضافی پلک می کنند و پلک تحتانی افتادگی پيدا می کند و ظاهر بيمار نا زيبا می شود.چروکهای پلک تحتانی هم با عمل جراحی معمول پلک تحتانی بهبود نمی يابند و درمان آن ها استفاده از ليزرهای لايه بردار است که بايد توسط متخصص پوست با مهارت و تجربه در ليزر انجام گيرد تا نتيجه خوبی از ان حاصل شود. آموزش جراحی پلک صرفا در برنامه آموزشی پزشکان فوق تخصص جراحی پلاستيک و متخصصين چشم پزشکی که دوره فلوشيپ اکولو پلاستيک (پلاستيک چشم)را گذارانده اند وجود دارد. اما تصور ساده بودن عمل باعث شده که متخصصين بسياری از رشته ها ی غير مرتبط و حتی بعضی پزشکان عمومی هم در مطب اين عمل را انجام دهند. برای رسيدن به نتيجه مطلوب از تخصص پزشکی که برای عمل حساس بلفا رو پلاستی به وی مراجعه کرديد مطمئن شويد.سرعت برگشت تغييرات بعد از عمل نسبت به سا ير اعمال جراحی بسيار کمتر و نتايج عمل تا چندين سال و گاهی چند دهه باقی می ماند.